Sex sells, maar hoe koop je het? Uitgevers met rooie oortjes

Onlangs werd op dit blog aan jullie de vraag gesteld of het boek beter was dan film. Deze keer zal ik jullie niet vragen wat beter is: het boek of jullie eigen ervaring, want dat levert maar gênante situaties op. Maar voor veel lezers geldt misschien wel dat het lezen over liefde, relaties en seks in een boek, minstens net zo goed of misschien wel beter is dan eigen ervaringen. En we hoeven ons niet meer te schamen met zo’n boek in de hand. Dat zien we aan bijvoorbeeld het succes van de Crossfire-serie van onze Sylvia Day.

Met trots presenteren we deze week bij A.W. Bruna een nieuwe reeks romantische boeken: Amber. In een mooie display werd ze de boekhandel in gebracht en verkoopt daar en online elke twee maanden drie nieuwe romantische verhalen voor een zacht prijsje. Van romantische thrillers, tot mooie hedendaagse liefdesverhalen, tot sensuele, prikkelende erotiek.

Maar hoe beoordeel je als uitgever wat een goed romantisch verhaal is? Wat een goede seksscène is?

Het fijnste aan romantische verhalen zijn de vaste patronen. Vrouw alleen (gescheiden, weduwe, maagd, ongelukkig in huidige relatie), is teleurgesteld in de liefde, kwetsbaar, wil niks van mannen weten, maar op de plek waar ze zich terugtrekt om zich te bezinnen, komt ze onverwacht iemand tegen die haar hart sneller doet kloppen. Een proces van aantrekken en afstoten begint en in the end krijgen ze elkaar en wordt ze gered van de eenzaamheid. Het klassieke sprookje. Al dan niet gelardeerd met prikkelende seksscènes of psychologische spelletjes. Waarom zou je dan in hemelsnaam meer dan een van die boeken kopen als ze toch allemaal hetzelfde zijn?

Omdat je van iets waar je een lekker en goed gevoel van krijgt, altijd meer wilt.

Bij sommige uitgeverijen (internationaal) van romantische fictie schijnen strakke richtlijnen te bestaan. Dan kan het om dingen gaan als:

  • hoeveel seksscènes
  • hoe expliciet is de seks
  • hoe fout/beschadigd is de man
  • hoeveel drama (scheiding, overleden kind/partner/ouder, ongeluk etc)
  • hoe zelfstandig is de vrouw
  • hoe overwint hij haar

Wat ons betreft zijn de criteria voor romantische en erotische fictie niet veel anders dan die voor onze thrillers en spannende romans die we uitgeven: het verhaal moet je raken, moet je meenemen, moet je hartslag verhogen of je compleet ontspannen en moet de fantasie prikkelen…stel dat ik dat hoofdpersonage zou zijn

Ja, dames en heren, dat zorgt ook bij de uitgeefster van Amber wel eens voor diepe zuchten of rooie oortjes, maar dat is dan ook het meteen het bewijs dat het goed is.

Juliette van Wersch

PS – En voor wie nog steeds niet gezien wil worden met een romantisch boek: het e-book biedt uitkomst!

Image

Advertenties

It’s a dirty job…

Londen SusanZondag arriveerden mijn collega’s en ik in Londen voor de London Book Fair.
Om 12.00 verzamelden we op Schiphol en ’s middags arriveerden we in een zonovergoten Londen. De lente is ook hier eindelijk doorgebroken!
Nadat we de koffers hadden gedropt in ons hotel stapten we meteen in de ‘tube’ (de metro); er stonden al verschillende afspraken gepland. Om 0.45 uur stapte ik in mijn bedje: een vroeg avondje voor beursbegrippen…
Op maandagochtend zaten we al vroeg aan het ontbijt: voor de meesten van ons begonnen de afspraken rond 9.30 uur. Voor de beurs goed en wel begon ontving ik al een heel fijn mailtje van een van de Zweedse agenten met het geweldige nieuws dat de filmrechten van de Engelsfors-trilogie, onze Zweedse thrillersensatie voor jongeren, verkocht zijn. De producent is niemand minder dan Benny Andersson. Benny is een van de muzikale genieën uit de wereldberoemde band ABBA, die in de jaren zeventig en tachtig furore maakte. Tegenwoordig zit hij dus in de filmbusiness, en hij scoorde een enorme filmhit met MAMA MIA, de muzikale film met Meryl Streep, Colin Firth en Pierce Brosnan.
Mijn eerste afspraak was met een Amerikaanse agent die een van dé ‘hot books’ van de beurs heeft. Het manuscript is net binnen en is veelbelovend, dus ga ik proberen om tussen de afspraken door zoveel mogelijk te lezen in de hoop dat het zo overtuigend is als ik denk dat het is, om daarna snel een bod te kunnen doen.
Op de beurs hebben we de hele dag door afspraken: elk halfuur zie ik een andere uitgever, foreign rights manager of agent. Velen ken ik al jaren, dus het is altijd ontzettend leuk ze weer te zien en bij te praten over nieuwe projecten.
Om 10 uur had ik, samen met onze directeur Joop Boezeman, een bijzondere afspraak. Onze bestsellerauteur Robin Cook, de meester van de medische thriller, was overgekomen naar Londen. De kans om deze levende legende te ontmoeten liet ik natuurlijk niet aan me voorbijgaan!
Robin bleek een buitengewoon hartelijke, gezellige man en het uur vloog voorbij. Hij vertelde me dat hij bezig is met zijn nieuwste thriller — zijn magnum opus, vindt hij zelf. Ik citeer: ‘Dit boek geeft mijn visie op de (nabije) toekomst van de medische wereld. Er staat binnenkort iets te gebeuren dat zo revolutionair is dat het alle wereldburgers zal raken. Ik kan er nog niets over zeggen, maar het is groot, heel groot.’
Nu kan ik helemaal niet meer wachten op het manuscript!
Cook was erg enthousiast over de gerestylede Nederlandse omslagen: hij vond ze zeer filmisch en aantrekkelijk. Zijn nieuwste thriller, NANO, is vanaf 13 augustus verkrijgbaar.
Ik sprak veel Britse, Amerikaanse en Scandinavische agenten en rights managers. Er staat weer veel moois op stapel, waaronder een top secret thrillerproject. My lips are sealed…
We zagen onder meer de Zweedse agent van onze topauteur Jens Lapidus, een van mijn persoonlijke favorieten, de auteur van de verbluffende Stockholm-trilogie. Hij vertelde me over Jens’ nieuwste boek. Helaas moeten we nog even wachten op het manuscript, maar de agent kon alvast een tipje van de sluier oplichten. En geloof me, het wordt geweldig.
Aan het eind van de middag was ik uitgenodigd op een bijzonder feestje: de 60ste ‘verjaardag’ van het boek CASINO ROYALE van de legendarische Ian Fleming — de auteur en bedenker van James Bond. A.W. Bruna is al sinds jaar en dag de Nederlandse uitgever van de boeken van Ian Fleming.
Na deze cocktailparty stapte ik in de taxi, op weg naar het jaarlijkse diner met onze Engelse literaire scout. Alle buitenlandse cliënten van de scout waren aanwezig. Wat een gezellige avond!
Hard werken, zo’n beurs, maar zo leuk. It’s a dirty job, but someone’s gotta do it…

Susan Sandérus

Cook en Susan

Susan met auteur Robin Cook

‘Ik mis de geur van papier.’

Je bent nu van mij van Hans Koppel
‘Een papieren boek voelt tenminste als een écht boek!’

‘Ik wil echt iets in mijn handen hebben als ik een boek lees; ik wil kunnen voelen hoeveel pagina’s ik ga lezen.’

‘Bij een e-reader mis je de geur van papier en het geritsel als je een pagina omslaat.’

‘E-books zijn hartstikke duur, dus ik koop liever een papieren boek, want dan heb ik meer waar voor mijn geld.’
Je hebt voorstanders en tegenstanders van digitaal lezen. Sommige mensen blijven van papier houden en kunnen het zich niet voorstellen dat digitaal lezen ook zijn voordelen heeft. Misschien wel meer voordelen dan het lezen en bezitten van een papieren boek.

Er wordt mij vaak gevraagd waarom e-books eigenlijk zo ontzettend duur zijn. ‘Het is toch gewoon een digitaal bestandje? Er komt geen papier aan te pas, dus het kan vast veel goedkoper.’

Hoe worden e-books gemaakt?

E-books zijn inderdaad ‘gewoon’ bestandjes. Er wordt echter vergeten dat deze bestandjes echte boeken zijn, al zijn het dan digitale boeken. Ook bij het maken van een e-book komt heel wat werk kijken.

De tekst is in de meeste gevallen vertaald, en altijd geredigeerd en gecorrigeerd om de papieren editie te kunnen maken. Het bestand dat gebruikt wordt bij de drukker om de paperback te maken, dient als basis voor het te maken e-book. Voor een e-book is echter een ander bestandsformaat nodig, dus de tekst moet opnieuw naar de zetterij om opgemaakt te worden.

Voor het e-book is het nodig dat de zetter een epub-bestand maakt. Dit doen ze door de tekst uit het Word-bestand stijlen mee te geven (te coderen), zodat elk hoofdstuk op een nieuwe pagina begint en titels van hoofdstukken in een groter lettertype komen te staan dan de rest van de tekst. Tot slot volgt er nog een laatste controle van het bestand door de bureauredacteur voor de inhoud en er wordt een technische check op het bestand gedaan. Als alles goed is, kan het e-book geupload worden bij het Centraal Boekhuis en is het leverbaar.

Er zijn dus meerdere mensen betrokken bij de totstandkoming van een epub. Daarnaast moet een deel van de eerder gemaakte kosten (zoals de vertaling) ook niet vergeten worden. En dat heeft tot gevolg dat een regulier e-book niet voor slechts een paar euro aangeboden kan worden. Er zijn uiteraard altijd uitzonderingen, zoals speciale acties waarbij een e-book wel (tijdelijk) heel goedkoop verkrijgbaar is.

Ik ben om!

Ik ben zelf helemaal om: een e-reader is een geweldige uitvinding! Het scheelt boeken meeslepen als ik op vakantie ga (en het van tevoren moeten kiezen welke boeken er mee mogen op vakantie en welke niet). Op een e-reader kun je met gemak honderd boeken meenemen, zodat je op je vakantiebestemming kunt bepalen welk boek je graag wilt lezen.

Daarnaast scheelt het lezen van e-books een hoop ruimte in huis. Vroeger vulden de boekenplanken zich in razendtempo en moest er al snel een extra boekenkast komen. Nu heb ik een e-reader vol boeken, waardoor ik mijn eigen bibliotheek letterlijk in één hand kan houden. Ik kan mijn boekencollectie bijvoorbeeld makkelijk meenemen als ik met de trein naar mijn werk ga.

(En ja, heel mooie uitgaven komen stiekem toch nog in mijn kast te staan.)

Nina Olfers

Je bent nu van mij van Hans Koppel

Baldacci is my hot shot

MKF-LR Saskia-16Elke ochtend word ik op school door de juf van mijn dochter begroet met David Baldacci. Sterker nog de hele school staat vol met juffen en mokken met de tekst David Baldacci is my hot shot.

Ooit is er een marketingactie bedacht met deze mokken.  Wat er precies is gebeurd weet niemand meer, maar volgens mij was er een ‘0’ teveel op het orderformulier ingevuld. Nadat het een soort sluitstuk van elke vergadering werd ‘wat doen we nu toch met al die mokken?’ besloten we dat het tijd werd om ze van de hand te doen. Ik wist wel een bestemming. School dus.

Deze week kreeg ik de kans op deze bijzondere auteur zelf te mogen begroeten. Dinsdagmiddag op weg met stroopwafels en grachtenkoekjes naar Amsterdam Centraal Station, hij zou samen met zijn assistent Kristen White met de trein uit Londen aankomen. Het is natuurlijk onbegonnen werk om elkaar te ontmoeten op zo’n half in verbouwing, in de spits treinstation, maar ik ging het toch proberen. Ik dacht dat ik goed opgesteld was, maar 10 minuten nadat de trein was aangekomen geen David Baldacci, geen Kristen White. Bellen, voicemail. Omdat ik vier plastic zakken vol boeken meehad voor de fotografie een dag later, kreeg ik het al heen en weer lopend op het perron behoorlijk warm.

Eindelijk kreeg ik Kristen aan de telefoon, ze stonden inmiddels in de hal. Lopend met de plastic zakken aan ene hand en telefoon aan de andere hand gaf ik een beschrijving van mijn persoon: ‘I am tall, short hair and I look like a bag lady with all my plastic bags’. Die plastic zakken die deden het hem: ‘OH YES, I see you’.

Twee dagen was David Baldacci te gast in Nederland. En we hebben heel veel gedaan. Naast de vele interviews, een filmpje voor het CPNB voor de Maand van het spannende boek (Baldacci kan dit heel goed in het Nederlands zeggen), zijn we bij Sublime FM in de radiostudio op Hoog Catharijne geweest, bij Bol.com op bezoek voor een meet&greet en het tekenen van het e-book, een meet&greet met boekhandelaren bij ons op kantoor, een fotoshoot en uiteindelijk een lezing in de bibliotheek De tweede verdieping in Nieuwegein.

 

En Baldacci was onvermoeibaar. Een echte professional. Mensen kwamen aan met sporttassen vol met zijn boeken die hij met even veel aandacht signeerde en dan nog samen op de foto. Naast het feit dat hij een uitstekende verhalenverteller is, heeft hij ook een eigen verhaal. Met zijn Wish You Well Foundation strijdt hij samen met zijn vrouw al jaren tegen analfabetisme. Prinses Laurentien had vanuit haar stichting Lezen & Schrijven Baldacci graag willen ontmoeten, helaas het paste niet in haar schema de afgelopen twee dagen,  maar wel een mooie brief waarin ze de passie voor het gezamenlijke doel onderstreept. Namelijk lezen mogelijk maken voor iedereen. Een mooie samenkomst was het uitkomen van onze dyslexie-editie gisteren, waar Vergeten van Baldacci als 1 van de 10 bestseller boeken is opgenomen.

Nu is het wachten op zijn nieuwe boek De aanslag (kan hij trouwens minder goed uitspreken), vanaf 23 april in de winkel. En let op de mooie interviews en foto’s.

Saskia Hausel

balboek balradio balshoot balbieb balint

Wat is beter: het boek of de film?

Daniel Craig2Leuke vraag voor op feestjes: wat vond je beter, het boek of de film gebaseerd op het boek? Als lezer ben ik uiteraard geneigd de voorkeur te geven aan het boek. Het beeld dat ik in mijn hoofd heb van de personages wanneer ik een boek lees, is meestal heel anders dan wat ik op het witte doek of het televisiescherm te zien krijg. Het klopt voor mijn gevoel dan niet. Als er dan ook, noodgedwongen, nog dingen zijn veranderd in het verhaal, staat mijn oordeel al helemaal vast: het boek is beter. Het recht van de macht van David Baldacci, bijvoorbeeld, werd verfilmd door en met Clint Eastwood (Absolute Power) en ik ben een fan van Clint E, maar het boek is stukken beter dan de film (alleen het einde al, dat dus voor de film werd veranderd). En wat te denken van de film Jack Reacher met Tom Cruise in de hoofdrol, gebaseerd op een van de thrillers van Lee Child: de film kan niet in de schaduw staan van het boek (alleen al omdat acteur-onderdeurtje Tom letterlijk wél in de schaduw zou staan van de boomlange Jack uit de boeken)!
Maar ja, als je het boek niet gelezen hebt en de film of tv-serie voor het eerst ziet, denk je er misschien heel anders over. En misschien bestaat het omgekeerde ook daadwerkelijk: de film is écht beter dan het boek waarop hij gebaseerd is. Zo vond ik persoonlijk de film De naam van de roos beter dan het gelijknamige boek van Umberto Eco, maar hiermee zullen ongetwijfeld een heleboel mensen het niet eens zijn.
Het mooist zijn natuurlijk die films die net zo sterk zijn als de boeken waarop ze gebaseerd zijn. De James Bond-films met Sean Connery en recentelijk Daniel Craig, of de James Bond-boeken van Ian Fleming? Ik zou niet direct kunnen kiezen. En wat te denken van The Day of the Jackal uit 1973 met Edward Fox? IJzersterk en net zo spannend als het boek van Frederick Forsyth (maar vergeet de film The Jackal met Bruce Willis alsjeblieft, die is niet om aan te zien). The Firm van regisseur Sydney Pollack (uitstekende filmmuziek) naar de thriller Advocaat van de duivel van John Grisham, vind ik misschien wel net zo goed als het boek (terwijl ook hier het einde is veranderd en onderdeurtje Tom opnieuw de hoofdrol heeft – hij kán het dus wel). En de recente verfilming Snabba cash naar het boek Snel geld van Jens Lapidus kan ik echt aanraden: een bijzonder knappe, meeslepende verfilming die, net als het boek, minder geschikt is voor mensen die niet tegen bloed kunnen.
Maar goed, smaken verschillen en iedereen heeft zo zijn eigen voorkeuren. Dus kom maar op en laat het me weten: welke film was beter dan het boek, en welk boek was beter dan de film?

Steven Maat
Foto blog Steven 9 april

Een heel bijzondere boekpresentatie

Gitarist, trompetist, acteurs, geluidsman, zangeres, cameraman, fotografen… ze waren gisteren allemaal aanwezig tijdens de boekpresentatie van de thriller De vlinder en de storm van debutant, scenarist en producent Walter Lucius.

Het begon allemaal met een draaiboek van Walter zijn kant van maar liefst 6 pagina’s lang! Daar schrokken wij eerlijk gezegd best wel van. Het stond er allemaal in. Van een anderhalf durend optreden met bovengenoemde mensen en zelfs met dansers en nog meer, tot het meenemen van asbakken voor eventueel rokende mensen en het regelen van een schoonmaakploeg, met stofzuiger, mop en nog meer van dat soort schoonmaakspullen. Walter had aan alles gedacht. Mijn collega Saskia heeft ongeveer een uur aan de telefoon gehangen met Walter om het draaiboek door te nemen, en daar waar nodig wat in te korten. Want zo’n anderhalf durend optreden is heel leuk, maar voegt niet heel veel toe aan een boek en de mensen komen toch eigenlijk om hem (de schrijver) te feliciteren met zijn nieuwe boek en natuurlijk om het boek te kopen. Het werd uiteindelijk een muzikale bloemlezing van een half uur, met daaraan voorafgaand een kort woordje door Leo, zijn redacteur. En daarna konden mensen de boeken kopen en er door Walter iets persoonlijks in laten zetten.

Walter2Gister was het dan zover. De dag van de boekpresentatie. Om 16.45 uur zou ik met mijn collega’s Saskia en Julia alvast richting Amsterdam gaan. We waren allemaal best nerveus, want ook al was er zo’n enorm draaiboek… we mochten echt niets vergeten en alles moest tot in detail geregeld worden. We checkten en dubbelcheckten alles nog eens. Waren we echt niets vergeten? Nee, volgens mij konden we nu wel gaan. Aangekomen in De Nieuwe Boekhandel in Amsterdam was de soundcheck voor het geluid al in volle gang. Ook liepen er hier en daar nog wat klanten rond op zoek naar een mooi boek. Die toch wel wat verdwaasd naar al die mensen keken, want dat waren ze niet gewend in de boekhandel. Walter hield alles nauwkeurig in de gaten en gaf hier en daar aanwijzingen hoe hij het wilde hebben, de producent kwam in hem naar boven. ‘Nee, wacht even… met het voorlezen moet je daar even pauze houden, de muziek moet dan ook even stoppen, en als je weer verder gaat lezen, start de muziek ook weer.’ En zo ging het uiteindelijk dan ook. Ook de hapjes werden bezorgd, wat een werk hadden ze daar van gemaakt… allemaal moois met vlinders, in de trant van het boek. Het feest kon beginnen!

Rond 19.00 uur kwamen de eerste gasten binnen en er volgden er al snel meer, tot de boekhandel behoorlijk gevuld was. Walter1
En de boekenverkoop startte direct, ze gingen niet per stuk, maar ze kochten ze gewoon per VIJF! Hadden we wel genoeg boeken bij ons, bedacht ik me direct?
En helemaal volgens het draaiboek gingen we om 19.30 uur van start. Leo kreeg het woord en wist mooi te vertellen hoe De vlinder en de storm in anderhalf jaar tot stand was gekomen, dat Walter telkens weer iets had aangepast, er nog een hoofdstukje bij moest, het einde toch net weer wat anders ging worden en zichzelf helemaal overgaf aan het boek en het verhaal. Want zoals Leo daar ook zei, Walter heeft met dit boek eigenlijk een heel nieuw genre op de markt gebracht ‘de verhalende thriller’. Het is een behoorlijke pil, maar je wordt er in opgeslokt en meegevoerd door Farah Hafez, de Afghaanse journaliste. Je spreekt Farah overigens uit als Fàrràhh, met een korte a en een h op het einde. En daarna begon de muzikale bloemlezing, waarin er stukjes werden voorgelezen met mooie muziek op de achtergrond, een gitarist, een trompetist en uiteindelijk een mooi sluitstuk met zangeres Julia, nog bekend van Le Fromage. Het was een waar spektakel, een bijzonder geheel. Zo’n boekpresentatie hadden we nog nooit meegemaakt, maar wat was dit een mooie avond. Walter had het goed geregeld. Boeken waren er gelukkig ook voldoende. En dat draaiboek van hem, dat gaan we maar goed bewaren en wellicht voor een volgende boekpresentatie weer gebruiken.

Hier nog een kort filmpje om jullie een impressie te geven van de muzikale bloemlezing.

Gea de Rie

Stapels papier vol spannende verhalen

Als mensen horen dat het maken van boeken echt nog op papier gebeurt, krijg ik vaak verbaasde reacties. ‘Dat is toch niet modern?’ of: ‘Maar jullie maken toch ook e-books? En dan toch nog op papier werken?!’ Ja, we maken ook e-books en ja, van alle nieuwe titels krijg ik papieren drukproeven. Inderdaad, het klinkt niet heel modern, maar het werkt goed…

Van buitenlands manuscript naar vertaling

Als bureauredacteur zorg ik ervoor dat buitenlandse boeken, die zijn aangekocht door de uitgever of een van de acquirerend redacteuren, vertaald worden. Het vertaalwerk wordt uitbesteed aan freelancers en zodra er een vertaling klaar is, vind ik die in mijn mailbox. Ik ben dus de allereerste die de Nederlandse vertaling van nog te verschijnen boeken in handen heeft!

Ik controleer of de vertaling compleet is en stuur het bestand vervolgens naar iemand die de tekst gaat redigeren. In deze fase wordt gekeken of de inhoud van de vertaling klopt met het originele boek. Daarnaast kunnen er zinnen omgegooid worden, zodat ze net wat beter leesbaar zijn.

De geredigeerde tekst komt weer mij bij terug en ik kijk of de aangebrachte veranderingen nodig zijn en of er wellicht nog iets over het hoofd is gezien tijdens het redigeren. Daarna stuur ik het bestand naar de productieafdeling. Deze afdeling zorgt ervoor dat het bestand naar een externe zetterij gestuurd wordt, zodat er een drukproef gemaakt wordt. Een drukproef is een opgemaakte proef waarin de tekst gezet is, hoofdstukken netjes op een nieuwe pagina beginnen en waardoor de vertaling er opeens als bladzijden in een boek uit komt te zien.

En daar hebben we de stapels papier

correcties in een drukproefZodra er een opgemaakte proef is ontvang ik via de productieafdeling twee prints van de proef. Deze papieren proeven stuur ik naar twee (freelance) correctoren. Zij lezen de proef zorgvuldig door en brengen correcties aan in de tekst. Op deze manier worden de laatste grammaticale en spelfouten uit de tekst gevist.

Waarom de papieren proef naar twee correctoren gaat en niet gewoon naar één persoon? Het klinkt misschien vreemd, maar iedereen leest weleens over foutjes heen. Ook als je denkt dat je écht alle fouten uit een tekst hebt gehaald, zul je zien dat er waarschijnlijk nog ergens een foutje is achtergebleven. Door een drukproef naar twee correctoren uit te sturen, is er een zo groot mogelijke kans dat er geen fouten meer in onze boeken staan.

De door de correctoren aangebrachte correcties voeg ik samen in één drukproef. Deze drukproef gaat weer via de productieafdeling naar de zetterij en zij voeren de correcties door in het bestand. Daarna ontvang ik een nieuwe uitdraai van het bestand, zodat ik kan controleren of de correcties goed zijn verwerkt. Zitten er geen foutjes meer in de drukproef? Dan kan het bestand door de productieafdeling naar de drukker gestuurd worden en wordt het echte boek gemaakt!

Wat ligt er nu op mijn bureau?

Op dit moment werk ik aan Bericht uit Parijs van Guillaume Musso. Een spannend verhaal dat begint op een vliegveld waar twee mensen tegen elkaar aan botsen en per ongeluk elkaars mobieltje meenemen. De een vliegt naar Parijs en de ander gaat naar San Francisco. De levens van deze twee personen blijken met elkaar verbonden te zijn door iets uit het verleden waaraan ze eigenlijk niet meer willen denken…
Een heerlijk verhaal dat zowel romantiek als spanning bevat! Benieuwd geworden? Bericht uit Parijs verschijnt deze zomer, dus nog heel even geduld. 🙂

Nina Olfers
Bericht_uit_Parijs