FORENSEN

NS-aangepaste-dienstregelingOmdat ik in Leeuwarden woon, kom ik in principe alleen op maandag naar de uitgeverij in Utrecht voor de redactievergadering, het nodige papierwerk en om bij te praten met collega’s. De rest van de week werk ik thuis. Een heel plezierige en effectieve regeling, dus je hoort mij niet klagen over de wekker die om 05.00 gaat en de 2x twee uur die ik, ijs en weder dienende, normaliter op maandag in de trein zit. Maar onverwacht vijf uur onderweg zijn om weer terug te komen in Leeuwarden, zoals gistermiddag, is andere koek.

ZOMERWEER
Tegen half vijf vertrok ik goedgemutst van kantoor, maar op Utrecht CS bleek dat de NS totaal verrast was door het stralende zomerweer en paniekerig kampte met ‘verstoringen’ overal in Nederland. IJs en weder, ik zei het al. Mijn beoogde intercity, met eindbestemming Groningen – onthoud die plaatsnaam even – van tien voor vijf vertrok daardoor ook later. Om tien óver vijf reed hij ten slotte weg, stapvoets. De vertraging liep zo veel op dat ik in Zwolle mijn (vertraagde!) aansluiting naar Leeuwarden van 17.53 uur miste en ik moest wachten op de volgende, die om 18.23 zou gaan.

BUSDIENST
Zou, inderdaad, want die had ook vertraging. Hij kwam op Zwolle voorrijden om tien over half zeven, precies op het moment dat bekend werd gemaakt dat er bij Akkrum, tussen Heerenveen en Leeuwarden, zojuist  een ongelukkige ziel voor de trein was gesprongen. Mijn intercity zou derhalve niet verder rijden dan Akkrum. Tja, weinig keus, maar eenmaal onderweg bleek na enig googlen dat er na kantoortijd helaas geen busdienst meer actief is in Akkrum, zelfs niet naar Leeuwarden. Om niet daar te stranden of in Heerenveen te moeten wachten op de (overvolle) bus naar Leeuwarden die eenmaal per uur gaat en bijna twee uur over die route doet , was er nog maar één uitweg: uitstappen in Meppel en daar wachten op de (vertraagde) trein richting… Groningen.

DRENTHE
Gelukkig had ik een paar manuscripten bij me, zodat de volgende vijftig treinminuten zo om waren en ik, afgezien van het moment dat ik verstrooid opkeek en Assen voorbij zag komen, nauwelijks merkte dat ik de provincie Drenthe aan het doorkruisen was op weg naar het hoge noorden. En gelukkig ook dat er nog koffie te krijgen was op station Groningen, want die kon ik wel gebruiken om me te wapenen voor het laatste stuk van reis: het Arriva-boemeltje naar Leeuwarden (waar ik te Groningen natuurlijk wél eerst twintig minuten op moest wachten).

PITTORESK
Normaal gesproken is het een plezierig spoortochtje zo door de provincies Groningen en Friesland, maar als je graag naar huis wilt en je ziet in postkoetstempo Zuidhorn, Grijpskerk, Buitenpost, Zwaagwesteinde, Veenwouden, Hurdegaryp en Leeuwarden-Camminghaburen aan je voorbij trekken terwijl de avond langzaam valt, is het nog een hele uitdaging om je kalmte te bewaren. Mijn fiets stond gelukkig ongedeerd op station Leeuwarden op me te wachten. Toen ik ten langen leste mijn sleutel thuis in de voordeur stak, was het 21.23 uur, op de kop af vijf uur nadat ik mijn collega’s gedag had gezegd in Utrecht… Overigens heb ik in het voorbijgaan wel een aardig eetcafé gezien bij het stationnetje van Zuidhorn, daar ga ik eens naartoe als ik ooit weer in de buurt ben. Nou, ooit – wie weet, als het aan de NS ligt en het mooie weer aanhoudt, kom ik er volgende week alweer langs. Ik leg alvast een paar extra manuscripten klaar voor onderweg.

Leo Boekraad

Advertenties

Een gedachte over “FORENSEN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s