Peper in je reet. Over Casanova tijdens een Indisch buffet

Er zijn van die momenten waarop je schaamteloos kunt ouwehoeren over je vak en dat je je beseft waarom je dit werk ook alweer doet: uit liefde voor lezen.

Een van die momenten was vorige week, tijdens het diner met de deelnemers aan het Amsterdam Fellowship: buitenlandse uitgevers en redacteuren die graag het Nederlandse literaire landschap beter willen leren kennen. Samen met het Nederlands Letterenfonds (NLF) had collega Jacqueline Smit, uitgever van Orlando, een heel programma voor onze gasten georganiseerd. Zo gaf het NLF (dat Nederlandse literatuur in het buitenland promoot) hen een introductie van Nederlandse auteurs, maakten ze kennis met de CPNB (dat lezen in Nederland bevordert; zij organiseren bijvoorbeeld de Boekenweek) en ontmoetten ze redacteurs, uitgevers, auteurs en rechtenmanagers van verschillende uitgeverijen en werd de toerist in hen beloond met een rondvaart door de Amsterdamse grachten, een picknick in het Vondelpark, een rondleiding in het Rijksmuseum en diners op verschillende locaties.

Het diner dat wij in gezelschap van onze auteurs Arthur Japin en Kim Moelands hadden georganiseerd, liet mij eens te meer zien waarom ik in dit vak zit, en dat ik het liefst weer de boekenkast in wilde duiken om de klassiekers te lezen. Ik zat met de Portugese en Engelse (van Italiaanse afkomst) uitgevers van Casanova aan tafel, vandaar. Was het zware kost, de conversatie? Welnee, ik heb me uitstekend geamuseerd tijdens het volgen van hun discussie over deze literaire held. Het verliep een beetje als een scène op het schoolplein, waar jongens elkaar aftroeven en proberen te laten zien wie het sterkst is, het verst kan pissen en de meeste kennis in huis heeft. Ook aan tafel: de altijd aimabele Arthur Japin, die Casanova opgevoerd heeft in zijn roman Een schitterend gebrek, waardoor er weer een andere blik op de man geworpen werd. Ik bedacht me opeens dat een hoop romantische verhalen die we nu bij Amber uitgeven, toch ergens een oorsprong of verwantschap met het verhaal van Casanova moeten hebben. Romantiek hebben we nodig, mensen.

Naast het enthousiasme delen over boeken, literatuur, kennis en lezen, leer je tijdens het contact met buitenlandse uitgevers ook veel over de wereld buiten Nederland. Hoe verfrissend om de politieke situatie in Egypte van een Egyptenaar zelf te horen. Hoe interessant om te zien wat er op uitgeefgebied in Turkije gebeurt, hoe heerlijk om de Italiaanse eetgewoonten te bespreken en wat grappig dat zelfs de Zuid-Europeanen (die op pepergebied toch wel wat gewend zijn) het Indische buffet erg pittig vonden.

Het was een heel goede avond, met heel fijne wereldburgers en gesprekken met pit. Een perfecte voorbereiding op de boekenbeurs in Frankfurt, waar we 7 oktober weer heen gaan en waar jullie in deze blog vast nog meer over zullen gaan lezen.

Ook ter voorbereiding op die beurs moet er weer gelezen, gelezen, gelezen worden, om vervolgens met peper in je reet erover te praten, praten, praten. Geen klassiekers, maar manuscripten van wat nog komen gaat. Toch ga ik alvast nadenken over welke klassieker ik in de kerstvakantie wel zou willen (her)lezen.

Welke klassieker zouden jullie kiezen?

Kim Moelands en Arthur Japin

Aan tafel!

Aan tafel!

Juliette van Wersch

Advertenties

Een gedachte over “Peper in je reet. Over Casanova tijdens een Indisch buffet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s