Het geheim van de smid

Al in de Middeleeuwen gingen jongelieden van mijn leeftijd op stage. Bij de plaatselijke smidse leerden ze hoe hun vak in elkaar stak, opdat ze zelf ooit ook de mooiste zwaarden zouden kunnen smeden. Ongeveer 1500 jaar later is het mijn beurt; sinds enkele weken ben ik namelijk een van de nieuwe stagiairs van uitgeverij A.W. Bruna in Amsterdam.

Hoewel de eerste blik onder de sluier van de uitgeverswereld zeker bevalt, koester ik stiekem de droom om ooit zelf een goed boek te schrijven. Mijn stageperiode bij A.W. Bruna leek mij een perfecte mogelijkheid om mijn vermeende talenten te kunnen toetsen, vandaar dat ik onlangs ben begonnen met het schrijven van een verhaal. Je moet het ijzer immers smeden als het heet is.

Enclume

Ik realiseer me dat ongeveer half Nederland wel eens geprobeerd heeft om een geniaal boek te baren, en dat bijna iedereen na een tijdje gedesillusioneerd moet constateren literair impotent te zijn. Vooralsnog weet ik mij echter gesterkt door de moralen (of gebakken lucht) die mij in mijn jeugd zijn meegegeven: meedoen is belangrijker dan winnen, niemand wordt buitengesloten en proberen kan altijd. Om de ambacht onder de knie te krijgen let ik daarom, net zoals mijn mede-gezellen ooit in de smidse toekeken hoe er met een hamer op het ijzer geslagen diende te worden, goed op hoe de echte meesters hun boeken schrijven.

terugkeer ongewenst2

Tot dusver bewonder ik vooral de manier waarop schrijvers alledaagse taferelen telkens weer in mooie beeldspraak weten te vatten, en zo het oninteressante interessant maken. Bijvoorbeeld hoe Charles Lewinsky in Terugkeer Ongewenst vertelt hoe hij in een dorpje terecht komt waar enkel een leeg marktplein, een paar gebouwen en een oorlogsmonument te vinden zijn: ‘…alsof iemand op goed geluk de bouwdoos ‘Duits provincieplaatsje’ in het landschap had gekieperd.’ Of hoe Juan Gabriel Vásquez in De Reputaties de vergane schoonheid van een oude vrouw beschrijft: ‘De jonge, slanke vrouw schemerde nog steeds door haar heen, als een gestalte achter matglas.’ Beide zinnen zijn, zonder pretentieus te zijn, prachtig beeldend geschreven. En het ergste is nog dat zowel Lewinsky als Vásquez dergelijke beschrijvingen, waar ik na uren broeden nog niet op zou kunnen komen, bladzijde na bladzijde uit hun mouw schudden.

De kans is dan ook groot dat de verhalen die ik smeed niet meer dan botte aardappelmesjes zijn, en dat mij de toegang tot de literaire smidse derhalve voorgoed geweigerd wordt. In dat geval zal ik niet eens meer de moeite nemen om mijn teleurstelling te beschrijven, maar meester Mulisch het woord voor mij laten doen . “Het inzicht is een melancholisch nagerecht van de creativiteit, een schrale troost voor de falenden”.

Michiel Hekkens

Advertenties

4 gedachtes over “Het geheim van de smid

  1. Michiel ik kijk nu al uit naar een door jou geschreven boek. Hoop dat echt nog mee te mogen maken. Wens je daar nu al veel succes mee, denk dat dat best zal lukken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s