Best bewaarde geheim van de Catalaanse literatuur in het vooruitzicht

Boeken over de crisis komen dikwijls voorbij maar Al dat andere van de Catalaanse schrijfster Marta Rojals, een geweldige roman over een vrouw in crisis in een land in crisis, voelt absoluut anders. Met een frisse en authentieke pen vertelt Rojals wat zo’n overrompelende economische crisis met de mens doet, hoe het geruisloos een generatie verandert. Ze schetst pittig en gevat het kosmopolitische leven van vandaag in Barcelona als alles plots op de helling komt te staan.

Het raakt me in het bijzonder omdat ik tot voor kort in Barcelona woonde, en ik vind het ontzettend knap hoe zij er schijnbaar moeiteloos in slaagt om de sfeer en de gemoederen van een hele generatie op haar keerpunt zo herkenbaar neer te zetten. Briljant, op het ritme van een tweet, een whatsapp of de ringtone van je smartphone.

la foto

Al dat andere is zo’n boek dat onder de internationale literaire radar zit: de auteur heeft geen literair agent en ze is enkel in het Catalaans uitgegeven. Begeerde Spaanse uitgevers zijn er genoeg maar in het licht van de Catalaanse onafhankelijkheidsstrijd wil Marta Rojals liever even niet in het Spaans vertaald worden.

Maar toen Juliette (van Wersch, uitgever Signatuur) en ik op bezoek gingen bij uitgevers en agenten in Barcelona, werden we steeds weer getipt over dit boek: het best bewaarde geheim van de Catalaanse literatuur momenteel. In Catalonië is het trouwens al lang geen geheim meer met ruim 30.000 verkochte exemplaren en stapels recensies waar ze gezien wordt als dé grote jonge belofte na de generatie van Jaume Cabré.

Dus erg tevreden ben ik met deze roman!

PS. Al dat andere van Marta Rojals verschijnt op 14 april 2015.
PS. Voor de Catalaans lezende onder jullie, hier een link naar het Twitter account van Marta Rojals.

Jacoba Casier

Redacteur Signatuur

Advertenties

Jens Lapidus op bezoek

138931-Jens Lapidus copyright Susan Sandérus-4b5fe9-large-1408611146Foto: Susan Sandérus

Al mijn vriendinnen waren wel soort van jaloers, want Jens Lapidus kwam op bezoek. Gedurende de dagen dat hij hier was kwamen mensen echt naar me toe: ‘tjee, wat een stuk.’ Ik blijf er natuurlijk heel professioneel onder, dat begrijpen jullie zeker ;-).

Samen met mijn collega Susan Sandérus (niet alleen de fotograaf van de foto van Jens hierboven, maar ook zijn redacteur) ging ik hem afgelopen woensdag ophalen van Schiphol. Hier moest ik natuurlijk druk over twitteren.

Schiphol

Jens is niet alleen een mooie en leuke man, maar hij heeft ook weer een super goede thriller geschreven. Moest ik er in het begin een beetje inkomen, het middenstuk, maar vooral het einde maakt het dubbel en dwars goed.  Vip room is zeker een boek dat je zonder meer op je lijstje kunt zetten voor de komende feestdagen. Ik weet niet of jullie de Stockholm trilogie hebben gelezen, maar deze is minder rauw en ik vind de vrouwelijke hoofdpersoon leuk.

147112-Lapidus, Viproom 300dpi-f864b2-large-1414677200

De eerste avond hadden we een etentje met Jens en collega’s. Zelfs de ober was jaloers op ons, hij had ook wel bij ons aan het tafeltje willen zitten. Als goedmaker sturen we hem het boek.

Etentje

De volgende dag was gevuld met interviews, dus die zien jullie de komende tijd nog wel voorbij komen. In de avond hadden we een bijeenkomst gepland met de Hebben Crimezone Leesclub. Meer dan dertig mensen waren aanwezig om Jens te ontmoeten en zijn nieuwe boek te laten signeren.

steven en jens

Jens met uitgever Steven Maat die hem kort interviewde, daarna konden de mensen in de zaal Jens vragen stellen. Een van de vragen: ‘Komt Sara terug?’ was ook een van de vragen die ik al in mijn hoofd had gehad, toen ik het boek aan het lezen was. Het antwoord van Jens: ‘Ja, ze komt terug, maar ik weet niet of ik haar laat leven.’ Oh nee!

signeren

Het was leuk, nu we net zijn verhuisd naar Amsterdam, iedereen waar ik regelmatig via social media of mail contact heb, uit te nodigen in ons nieuwe pand. Goed om zoveel enthousiaste mensen te ontmoeten die het boek hadden gelezen en die er ook zeker nog de komende tijd op social media aandacht aan zullen besteden.

En goed nieuws voor de Lapidus fans, een tweede boek van deze serie is in de maak, waarvan zeker vijf pagina’s in Amsterdam zijn geschreven. Volgend jaar meer over dit nieuwe boek!

Saskia Hausel

Een geduldig mens

Geduld

De meeste mensen die mij kennen zullen mij niet gauw als ‘geduldig’ omschrijven. Ik zelf zou dat trouwens ook niet doen. Toch ben ik de afgelopen jaren, noodgedwongen, heel geduldig geweest. Tot zondag 26 oktober mijn geduld dubbel en dwars werd beloond: Terry Hayes’ debuutthriller Ik ben Pelgrim werd verkozen tot Hebban Crimezone Thriller van het Jaar in de categorie Buitenland.

steven blog

Uitreiking Hebban Crimezone award

Voor het eerst won een van onze thrillers deze prijs, wat op zich al bijzonder is. Dat deze prijs werd gewonnen door een thriller waar ik ruim vier jaar op hebben moeten wachten, maakt het helemaal bijzonder. Zo lang deed Terry Hayes er namelijk over om het boek, dat ik had aangekocht op basis van een onaf manuscript, af te schrijven. Maar zoals ik al schreef: mijn geduld is dubbel en dwars beloond.

taart

En dus was het tijd voor gebak. Een fantastische taart die ons was gestuurd door de al even fantastische Kim Moelands. Hopelijk gaat het wachten op het volgende boek van Terry Hayes – had ik al gezegd dat we afgelopen week 2 nieuwe titels van hem hebben aangekocht  – niet weer 4 jaar duren. Maar… ik heb goede hoop dat het een stuk sneller zal zijn.

En over Kim Moelands gesproken, die staat nu juist op het punt haar nieuwe thriller in te leveren. De vrouw in de spiegel gaat hij heten. Eigenlijk is hij al zo goed als af, maar Kim is nu nog bezig de puntjes op de i te zetten. Zal ik er al iets over verklappen? Goed, heel erg in het kort:

Twee vrouwen, één misdaad.

Geïnspireerd door een waargebeurde zaak.

En een van de beste Nederlandse thrillers die ik de afgelopen jaren heb gelezen.

Moelands, De vrouw inde spiegel 72dpi

Zo, die staat! Nogal een statement, dat geef ik toe, en natuurlijk ben ik bevooroordeeld. Maar dat was ik ook bij Ik ben Pelgrim toen niemand daar nog van had gehoord, en als je ergens van overtuigd bent mag je dat best zeggen. Dus nodig ik hierbij ook iedereen uit om mij straks te laten weten wat ze van deze thriller vinden en de leukste reactie krijgt een pakket van tien van mijn favoriete thrillers toegestuurd. Alleen zullen jullie wel een klein ‘geduldig’ moeten zijn: De vrouw in de spiegel verschijnt op 7 april 2015.

Steven Maat